ΕΥΒΟΪΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6942 935 650

e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πεμ06272019

Τετ, 26 Ιουν 2019 9am

Γράφει ο Ανδρέας Γ. Χριστόπουλος:
Τιμές Καυσίμων ΕΥΒΟΙΑΣ
Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΕΥΒΟΙΑΣ
Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΕΥΒΟΙΑΣ
Back Home ΠΟΛΙΤΙΚΗ ▶Αποκλειστική συνέντευξη Νίκου Μαυραγάνη: H Eύβοια "πληρώνει" την έλλειψη σχεδίου"

▶Αποκλειστική συνέντευξη Νίκου Μαυραγάνη: H Eύβοια "πληρώνει" την έλλειψη σχεδίου"

Γιατί δεν προχώρησαν τα οδικά έργα - Γιατί δεν αναπτύχθηκαν τα λιμάνια της - Τι πρέπει να γίνει

Σύγχρονοι δρόμοι, σύγχρονα λειτουργικά λιμάνια και πλήρης αξιοποίηση του φυσικού και ορυκτού πλούτου, είναι ο μονόδρομος ανάπτυξης για την Εύβοια, σύμφωνα με τον υφυπουργό Μεταφορών κ. Νίκο Μαυραγάνη. 

Σε αποκλειστική του συνέντευξη στον "Ε.Τ." ο κ. Μαυραγάνης, αποκαλύπει ποιες παθογένειες καθυστέρησαν τα οδικά έργα στο νομό, την απόλυτη έλλειψη σχεδίου για τα λιμάνια της Εύβοιας, ενώ περιγράφει με στοιχεία τι πρέπει να γίνει για την οικονομική ανάπτυξη του νησιού, ακόμα και για την ΛΑΡΚΟ.


Ερ.:  Κύριε Υπουργέ, είστε αυτός που ανακάλυψε ότι δεν είχαν γίνει οι απαλλοτριώσεις στην παράκαμψη Χαλκίδας, οπότε ήταν και είναι αδύνατο να ξεκινήσει αυτό το έργο λόγω αυτού.  Τι ακριβώς έχει συμβεί, πόσος χρόνος έχει χαθεί και πότε θα ξεκινήσει αυτή η παράκαμψη.

Απάντηση:  Το πρόβλημα αυτό δεν υπήρχε μόνο στην παράκαμψη της Χαλκίδας, αλλά και στην παράκαμψη του Βασιλικού.
Ας μιλήσουμε όμως γενικότερα, καθώς τις προηγούμενες ημέρες ψηφίστηκε και εγκρίθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων η σύμβαση για το νότιο τμήμα του Ε65 στην Κεντρική Ελλάδα. Ο δρόμος αυτός ενώνει τη Λαμία με την Εγνατία Οδό στο ύψος των Ιωαννίνων και της Κοζάνης. Εκεί, λοιπόν, πάλι δεν είχαν γίνει απαλλοτριώσεις σε ένα σημείο.
Οι παραπάνω περιπτώσεις καταδεικνύουν την προσφιλή τακτική που ακολουθούσε το παλιό κατεστημένο για να κάνει τα δημόσια έργα. Αυτό που έκαναν ουσιαστικά ήταν να παραπλανούν τον κόσμο και τους συνανθρώπους μας, ότι ήταν  τάχα έτοιμοι να προχωρήσουν σε έργα και είχαν εξασφαλίσει τις χρηματοδοτήσεις. Όμως, για να ξεκινήσουν τα έργα θα πρέπει πρώτα να αγορασθεί η γη, να γίνουν οι απαλλοτριώσεις και να πληρωθούν οι άνθρωποι, ώστε να μπορεί έπειτα ο εργολάβος να ξεκινήσει τις εργασίες.
Χαρακτηριστικά στην περίπτωση του Ε65 συνέβη το εξής καταπληκτικό: με τις συμβάσεις του 2008, οι προηγούμενες κυβερνήσεις παρουσίαζαν υπερβολικά αισιόδοξα σενάρια είσπραξης χρημάτων για την πληρωμή του κόστους κατασκευής των δρόμων, τα οποία παράλληλα δεν προέβλεπαν ποτέ ότι μπορούν οι κυκλοφοριακοί φόρτοι και τα έσοδα να μειωθούν. Όταν λοιπόν το 2013 οι υπεραισιόδοξες αυτές προβλέψεις έπεσαν έξω, οι τότε αρμόδιοι έκαναν την περίφημη επαναδιαπραγμάτευση και μείωσαν το αντικείμενο των δρόμων κατά 50%, αλλά αύξησαν το  τίμημα κατά 1.200.000.000 ευρώ για τους εργολάβους. Λόγω αυτού του περιστατικού ο Ε65  μπήκε και στο μικροσκόπιο του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και υπήρξε γενικά μια δυσφήμιση. Ενδεικτικό για να καταλάβει κανείς σε ποιο βαθμό είχε βληθεί η αξιοπιστία των δεδομένων που παρουσίαζαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις προς την Ευρωπαϊκή Ένωση τα προηγούμενα χρόνια, είναι το γεγονός ότι η ΕΕ μας ζητούσε ακόμα και τον τόπο κατοικίας των ανθρώπων που κατά το μείζονα λόγο θα χρησιμοποιούν την οδό αυτή, και όχι μόνο τον αριθμό αυτών.
Τα παραπάνω λοιπόν επέφεραν μια δυσκολία να πείσουμε την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να επενδύσει στο δρόμο Χαλκίδας-Αρτάκης-Ψαχνών, που είναι ένα έργο 250.000.000 Ευρώ, στο οποίο αν προσθέσουμε τα 50.000.000 ευρώ  περίπου  των απαλλοτριώσεων, αγγίζει τα 300.000.000 Ευρώ.
Σήμερα όμως έχουμε ξεπεράσει αυτά τα προβλήματα. Συγκεκριμένα τα τεχνικά κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων γνωμοδότησαν θετικά προς το Διοικητικό Συμβούλιο και αναμένουμε και την δική του θετική απόφαση.
Ένα άλλο πρόβλημα για την περίπτωση της Χαλκίδας ήταν ότι δεν είχαν συνταχθεί καθόλου κτηματολογικοί πίνακες. Θυμούνται όλοι ότι το 2014 οι τότε ιθύνοντες έλεγαν ότι είναι έτοιμοι να κάνουν αυτό το μεγάλο έργο στην Εύβοια. Ποτέ δεν ήταν έτοιμοι γιατί δεν είχαν συνταχθεί καν οι κτηματολογικοί πίνακες, οι οποίοι είναι το απαραίτητο εργαλείο για να πραγματοποιηθούν οι απαλλοτριώσεις.
Παράλληλα, πρέπει να πούμε, υπήρξε και η δυσμενής και θλιβερή συγκυρία των πολλών φυσικών καταστροφών την διετία 2017-2018, που απορρόφησαν πολλή ενέργεια από τους μηχανικούς του Υπουργείου Υποδομών και επέφεραν μία σχετική, ανθρώπινη και κατανοητή από όλους φαντάζομαι, καθυστέρηση.
Τώρα πια όμως είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την έναρξη της διαδικασίας απαλλοτρίωσης, αγοράς της γης και πληρωμής των ιδιοκτητών, για να μπορούν να μπουν μέσα, μετά την προκήρυξη, οι εργολάβοι και να κατασκευάσουν το έργο.

Ερ.:   Η αναγέννηση των λιμένων της Εύβοιας και τα υδατοδρόμια είναι δύο έργα που θα δώσουν οικονομική και τουριστική άνοδο στο νησί, όμως είναι πάντα στα χαρτιά ή σε διαβουλεύσεις.  Τελικά, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα αυτών των έργων, υπάρχει;

Απάντηση:  Οι λιμένες της Εύβοιας,όπως και οτιδήποτε στην Εύβοια, ποτέ δεν είχαν στόχευση. Δεν είχε γίνει στο παρελθόν κανένας απολύτως σχεδιασμός.
Σήμερα κατόπιν συνεννόησης με την νέα διοίκηση του ΟΛΝΕ εφαρμόζεται μια ολιστική και συνολική προσέγγιση των λιμανιών της Εύβοιας.
Παραδείγματος χάρη στο λιμάνι της Χαλκίδας πρέπει να προσδοθεί ένας κύριος εμπορικός χαρακτήρας, μεταφέροντας το, κατά το πλέον πιθανό σενάριο, στο μη χρησιμοποιούμενο χώρο των λιμενικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούσε, μέχρι τότε που λειτουργούσε, η βιομηχανική μονάδα των Τσιμέντων. Εκεί,θα επιδιώξουμε να δημιουργηθεί επίσης μία μονάδα εμπορευματικού σταθμού, ώστε το λιμάνι να αποκτήσει τη μέγιστη αξιοποίησή του.Μην ξεχνάτε ότι κοντά σε αυτήν την περιοχή διέρχεται ο σιδηρόδρομος και η εθνική οδός. Συνεπώς, μιλάμε για ένα λιμάνι κομβικής σημασίας και πιστεύω ότι αυτός είναι ο ρόλος που πρέπει να επιτελέσει, ώστε για να δώσει τεράστια ώθηση στα περιφερειακά προϊόντα και στην περιφερειακή οικονομία της Εύβοιας και των γύρω περιοχών.
Σε ότι αφορά γενικά τις εμπορευματικές μεταφορές, το 2017 και με στόχο να αρθεί η  στασιμότητα που υπήρχε στον τομέα των logistics σε όλη την Ελλάδα, επεδίωξα σχετική συνεδρίαση του Κεντρικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής, στην οποία και παρέστην. Σε αυτήν πάρθηκε απόφαση, η οποία ορίζει τον στρατηγικό σχεδιασμό για τους εμπορευματικούς σταθμούς σε όλη την επικράτεια. Μέσα σε αυτόν τον σχεδιασμό συμπεριλαμβάνεται και το δίπολο Χαλκίδας-Σχηματαρίου.  Άρα, λοιπόν, η Χαλκίδα μαζί με το Σχηματάρι αποτελούν εθνικά προτάγματα στο χάρτη των εμπορευματικών σταθμών.  Αυτό όσον αφορά τη Χαλκίδα.
Όσον αφορά την Αιδηψό, η άποψή μου είναι ότι ο λιμένας της Αιδηψού πρέπει να έχει κυρίως τουριστικό χαρακτήρα και ότι θα πρέπει να είναι λιμένας εισόδου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα εισέρχονται απευθείας πολίτες ξένων χωρών σε αυτόν και κατά συνέπεια θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος διαβατηρίων. Αυτό είναι κάτι που έχουμε γνωστοποιήσει ήδη στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.  Ομοίως, αλλά χωρίς να είναι λιμένας εισόδου, και για το λιμάνι της Καρύστου, καθώς και της Ερέτριας που έχει περισσότερο τουριστικό και περιηγητικό χαρακτήρα.
Από την άλλη πλευρά το λιμάνι της Κύμης έχει εμπορευματικό κυρίως χαρακτήρα και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Για να είμαστε αντικειμενικοί βέβαια, εδώ θα πρέπει να πούμε, ότι το εν λόγω λιμάνι έχει να αντιμετωπίσει και το μεγάλο πρόβλημα της οδικής σύνδεσης, που δεν είναι επαρκής και δυστυχώς, τα χρόνια των παχέων αγελάδων, δεν υπήρξε η πρόνοια για να κατασκευαστεί ένας περιφερειακός άξονας που να συνδέει ουσιαστικά τη Χαλκίδα με την Κύμη. Τώρα πλέον, που δεν είναι καιροί παχέων αγελάδων, αυτό που μπορούμε να κάνουμε για την Κύμη είναι να προχωρούμε τις παρακάμψεις, όπως αυτή του Βασιλικού, αλλά και άλλες που να οδηγούν με ασφαλή και πιο γρήγορο τρόπο στην Κύμη.
Ως προς το λιμάνι του Μαντουδίου τέλος, έχει κυρίως εμπορευματικό, αλλά και επιβατικό χαρακτήρα. Ο επιβατικός χαρακτήρας δε, είναι και το πρόταγμά του, διότι με την εκτέλεση του έργου παράκαμψης Χαλκίδας-Αρτάκης-Ψαχνών, ουσιαστικά, έρχεται πιο κοντά το Μαντούδι και το λιμάνι του στην εθνική οδό. Έτσι, η χρήση του λιμένα του Μαντουδίου θα πολλαπλασιασθεί. Παράλληλα, η επιβατική κίνηση προς τις Βόρειες Σποράδες, αλλά και άλλα νησιά του Βορείου Αιγαίου, είναι σημαντική και θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, διότι είναι συγκριτικό πλεονέκτημα η μειωμένη απόσταση που πρέπει να διανύσει ένα πλοίο για τα νησιά αυτά.
Με λίγα λόγια, η Εύβοια πρέπει να αξιοποιήσει τα λιμάνια της μέσα από την χάραξη της συνολικής πολιτικής που προανέφερα. Γιατί μέχρι τώρα δεν υπήρχε καν σχεδιασμός.
Επιπρόσθετα θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι πλέον, εδώ και περίπου ενάμιση μήνα, υπάρχει ψηφισμένος ο νόμος του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών για τα υδροπλάνα.Τα υδροπλάνα,αποτελούν έναν σύγχρονο και ιδιαίτερο τρόπο τουριστικής προσέγγισης και περιήγησης. Η Χαλκίδα, η Αιδηψός, η Κάρυστος, η Ερέτρια και η Κύμη είναι  λιμάνια, τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως λιμάνια υποδοχής υδροπλάνων. Ο ΟΛΝΕ λοιπόν οφείλει και πρέπει να καταρτίσει τα χωροταξικά σχέδια που χρειάζονται, να τα υποβάλει στο Υπουργείο Ναυτιλίας για έγκριση και να προχωρήσει στους διαγωνισμούς, ώστε να αναλάβουν εταιρίες, που παρέχουν το έργο των υδροπλάνων, την εγκατάσταση  και  τη λειτουργία τέτοιων σταθμών.

Ερ.:  Αναρωτιέμαι, η Εύβοια έχει ένα συνολικό σχέδιο ανάπτυξης των μεγάλων δυνατοτήτων της, ας πούμε κάποιους βασικούς άξονες που θα κινηθεί αυτό το σχέδιο της ανάπτυξης;  Κατά τη γνώμη σας, ποιο θα έπρεπε να είναι, σε ποιες κατευθύνσεις πρέπει να κινηθεί;

Απάντηση:  Ήδη σας σκιαγράφησα μερικούς από αυτούς τους άξονες, όπως την περίπτωση του λιμένα της Χαλκίδας, που προβλέπεται να μεταφερθεί και να αξιοποιηθεί μέσω δημιουργίας εμπορευματικού σταθμού, ώστε να αποτελέσει έναν πόλο εμπορευματικού κέντρου. Έναν λιμένα τυποποίησης, πιστοποίησης και προώθησης προϊόντων, όχι μόνο βιομηχανικού χαρακτήρα, αλλά και προϊόντων αγροτικού χαρακτήρα (agro-logistics). Επομένως, ο ένας κλάδος που πρέπει να επιτελέσει και να ακολουθήσει η Εύβοια για να βγει από την αφάνεια είναι οι Μεταφορές και τα Logistics.
Από την άλλη σας περιέγραψα τον σχεδιασμό για την αξιοποίηση των λιμένων και τους κατευθυντήριους άξονες αυτού.
Επιπρόσθετα,  πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν συγκεκριμένα τουριστικά σημεία, τα οποία έστω με κάποιο σχετικά στρεβλό τρόπο, είχαν αξιοποιηθεί στο παρελθόν. Αυτά πρέπει να προσαρμοστούν στις σύγχρονες συνθήκες και να επανέλθουν στο προσκήνιο. Τέτοια σημεία βρίσκονται στην Ερέτρια, την Αιδηψό, την Κάρυστο και αλλού. Θεωρώ ότι, καθώς επανεκκινούν τα ξενοδοχεία που είχαν κλείσει τα προηγούμενα χρόνια, οι παλιές δυνάμεις επανέρχονται. Όλη αυτή η προσπάθεια και η κινητικότητα θα πρέπει να ενταθεί και να ενισχυθεί με νέες επενδύσεις.  Ήδη στην Κάρυστο –και είμαι πολύ ευχαριστημένος γι’ αυτό– δρομολογούνται δύο επενδύσεις μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων. Η μία αφορά στρατηγική επένδυση που έχει εγκριθεί από την Διυπουργική Επιτροπή και από το EnterpriseGreece. Αυτή αφορά μία αραβική εταιρία, η οποία σχεδιάζει να κάνει μία μεγάλη επένδυση στη νότια πλευρά της Καρυστίας, κάτω από τον Μπούρο.Η δεύτερη επένδυση που σχεδιάζεται είναι η ανακαίνιση ενός παλαιού ξενοδοχείου και η την εξαγορά ενός άλλου, επίσης κλειστού, ξενοδοχείου στον Μπούρο. Ήδη βέβαια, πρέπει να αναφέρουμε, ότι η Κάρυστος βιώνει πάρα πολύ καλές στιγμές τουριστικής ανάπτυξης, καθώς η πληρότητα κάθε χρόνο, είναι της τάξεως του 100%.
Όσον αφορά τώρα την εκμετάλλευση των ορυκτών της ή των άλλων πηγών της, η Εύβοια είναι ένας πλούσιος αλλά πολύ παραμελημένος τόπος, ο οποίος έχει βιώσει κακό σχεδιασμό και κακή διαχείριση για πολλές δεκαετίες.
Μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι η ΛΑΡΚΟ, η οποία εκμεταλλεύεται το νικέλιο, αλλά, δυστυχώς, δεν εκμεταλλεύεται άλλα κοιτάσματα, τα οποία είναι πιο ακριβά και θα μπορούσαν να της δώσουν πολύ μεγάλη ώθηση. Από την πλευρά μας προχωρήσαμε σε σχετικές προτάσεις στη Γενική Συνέλευση της ΛΑΡΚΟ, όπου συμμετείχαν και οι εργαζόμενοι. Συγκεκριμένα το κοβάλτιο, εάν δεν κάνω λάθος, είναι εκείνο το ορυκτό που χρησιμοποιείται σε συσσωρευτές, μπαταρίες και σε άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται στη σύγχρονη τεχνολογία και έχει πολλαπλάσια αξία από το νικέλιο. Συνεπώς, είναι μεγάλη παράλειψη του σχεδιασμού της ΛΑΡΚΟ, εδώ και δεκαετίες, που δεν χρησιμοποιεί την εξόρυξη αυτού του ορυκτού για να μπορέσει να βγει από το οικονομικό αδιέξοδο που, πράγματι, έχει περιέλθει.
Παράλληλα, πάλι για τη ΛΑΡΚΟ, έχω προτείνει τη μέθοδο του ομολογιακού δανείου, δεδομένου ότι κατηγορείται για παράνομες κρατικές χρηματοδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κι έτσι έχουν κλείσει οι στρόφιγγες από άλλες πηγές χρηματοδότησης. Έτσι, λοιπόν, με ένα ομολογιακό δάνειο στη βάση μίας επιχειρηματικής συνεργασίας και εφόσον στηρίζεται στην προοπτική εξόρυξης των παραπάνω ορυκτών που σας είπα, θα ήταν δυνατόν να υπάρξει λύση. Αυτό το  πρότεινα προς το Διοικητικό Συμβούλιο και στην Γενική Συνέλευση, το άκουσαν οι εργαζόμενοι και εύχομαι να ακολουθήσουν το δρόμο που τους πρότεινα.
Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η ρητίνη. Η ρητινοκαλλιέργεια έδινε κάποτε στην Εύβοια τροφή και εισόδημα στο 50% των κατοίκων της βορειοκεντρικής και βορείου Ευβοίας. Σήμερα πωλείται σε μεσάζοντες σε πολύ χαμηλές τιμές. Για αυτό κι έχω προτείνει προς τους ανθρώπους του κλάδου, σε συνεργασία με τους Δήμους της περιοχής, να φτιάξουν έναν φορέα ο οποίος θα μελετήσει και θα εκτελέσει το έργο κατασκευής ενός εργοστασίου για την τυποποίηση της ρητίνης.  Αυτό το έργο μπορεί να χρηματοδοτηθεί από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Δυστυχώς μέχρι στιγμής δεν έχω δει να γίνεται κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση, παρότι έχω προσπαθήσει αρκετά να πείσω όλους αυτούς τους συντελεστές.
Θα μπορούσαμε να μιλάμε πολλές ώρες για όλα αυτά τα πράγματα. Νομίζω όμως ότι σας περιέγραψα επαρκώς τις βασικές κατευθύνσεις που πρέπει να ακολουθήσει η Εύβοια για να έχει ένα πολυεπίπεδο οικονομικό μοντέλο.Ξέρετε, για να υπάρχει εύρωστη οικονομία σε μία περιοχή, θα πρέπει να στηρίζεται σε πολλούς διαφορετικούς πυλώνες. Με αυτόν τον τρόπο, ακόμα κι αν οι αλλαγές που συμβαίνουν στο οικονομικό γίγνεσθαι καταστήσουν απαγορευτική τη  χρήση ενός πυλώνα, θα υπάρχουν οι υπόλοιποι, ώστε η τοπική οικονομία να μπορεί να στηριχθεί.
Ερ.: Θα διεκδικήσετε την ψήφο των Ευβοιωτών σίγουρα μέσα στο 2019.  Ποιος είναι ο πολιτικός σας λόγος σε αυτούς, τι έχετε να τους πείτε για τα τελευταία αυτά χρόνια;
Απάντηση:   Ήδη νομίζω, με όσα σας ανέφερα, ότι έχω περιγράψει και το βασικό έργο που έχω επιτελέσει για την Εύβοια.  Βέβαια δεν είναι μόνο αυτά, έχουν γίνει και πολλά τα οποία είναι μικρότερης εμβέλειας, αλλά με μεγάλη αξία για τις τοπικές κοινωνίες.  Η αρωγή και οι επενδύσεις που έχουν γίνει σε Δήμους της Καρυστίας, της βορείου Ευβοίας, της Χαλκίδας, η προσπάθεια για την αποτροπή περαιτέρω χρέωσης, μέσω διοδίων του Σχηματαρίου, της διαδρομής Σχηματαρίου-Χαλκίδας είναι μερικά από αυτά.
Μάλιστα το τελευταίο είναι μία υπόθεση που την πήρα προσωπικά επάνω μου από το 2014 και απέτρεψα την παραπάνω χρέωση από τα διόδια, τα οποία θα εγκαθίσταντο.  Έτσι λοιπόν, με το νέο δορυφορικό σύστημα των διοδίων θα μετράται μόνο η απόσταση που διανύεται, λαμβανομένου πάντα υπόψη ότι στο τελευταίο σκέλος, από το Σχηματάρι μέχρι την Χαλκίδα, δεν υπάρχει κόστος κατασκευής, διότι αυτό το έχει καλύψει το Ελληνικό Δημόσιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι ο εργολάβος. Άρα, λοιπόν, πιστεύω ότι δεν θα υπάρξει καμία περαιτέρω χρέωση από όση υπάρχει μέχρι σήμερα για να φτάνει κανείς στην Χαλκίδα.  Με αυτή την έννοια, νιώθω ικανοποιημένος και απόλυτα δικαιωμένος από το γεγονός ότι αποτρέψαμε μια παραπάνω χρέωση, η οποία τότε ήταν δεδομένη. Αυτό πρέπει να το τονίσω διότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις, και αυτοί που τώρα δήθεν αντιδρούν, ήταν οι ίδιοι που υπέγραψαν και με τα δύο χέρια το 2008 την μια φορά και το 2012 και το 2014 με μετροποποιήσεις, την εγκατάσταση τέτοιων διοδίων με παραπάνω χρέωση 2 Ευρώ τουλάχιστον για το Σχηματάρι μέχρι την Χαλκίδα. Αυτός είναι ένας αγώνας που δικαιώθηκε.
Όπως, νομίζω, ένας αγώνας που δικαιώνεται είναι και το έργο Χαλκίδας-Αρτάκης-Ψαχνών, για το οποίο ξεκίνησαν οι διαδικασίες για τις απαλλοτριώσεις. Αμέσως μετά θα ακολουθήσει και η παράκαμψη του Βασιλικού.
Νομίζω, λοιπόν, ότι  οι Ευβοείς πρέπει κατά κύριο λόγο να επιλέξουν οποιονδήποτε άνθρωπο πιστεύουν ότι δεν εκφράζει παλιές νοοτροπίες και ότι έχει εισέλθει στην πολιτική για να προσφέρει στο συνάνθρωπό του και να βγάλει από την αφάνεια τη μεγαλόνησο της Εύβοιας, την οποία για 50 χρόνια την αντιμετώπιζαν ως πάροικο, ως παρακατιανό, ως πολίτες και τόπο δεύτερης βαθμίδας και δεύτερης μοίρας.